Elektrolitik kapasitörler normal sabit kapasitörlerden çok daha büyük bir kapasitansa sahiptir, bu nedenle kapasitansa dayalı ölçüm için uygun bir aralık seçilmelidir. Genel olarak 1 ila 47 μF arasındaki kapasitörler R×1k aralığı kullanılarak ölçülebilirken, 47 μF'den büyük kapasitörler R×100 aralığı kullanılarak ölçülebilir.
Multimetrenin kırmızı probunu negatif terminale ve siyah probu pozitif terminale bağlayın. İlk temasta, multimetre iğnesi önemli ölçüde sağa sapacak (aynı direnç aralığı için, kapasitans ne kadar büyükse, sapma o kadar büyük olacaktır), ardından belirli bir konumda durana kadar yavaş yavaş sola dönecektir. Bu noktadaki direnç, elektrolitik kapasitörün ileri kaçak direncidir ve bu, ters kaçak direncinden biraz daha büyüktür. Pratik deneyimler, bir elektrolitik kapasitörün sızıntı direncinin genellikle birkaç yüz kΩ veya daha yüksek olması gerektiğini göstermektedir; aksi takdirde düzgün çalışmayacaktır. Test sırasında ileri veya geri yönde şarj yoksa (yani iğne hareket etmiyorsa), bu durum kapasitansın kaybolduğunu veya dahili bir açık devrenin bulunduğunu gösterir. Ölçülen direncin çok küçük veya sıfır olması, kapasitörün büyük bir kaçak akıma sahip olduğunu veya arızalandığını ve artık kullanılamaz olduğunu gösterir.
Belirsiz pozitif ve negatif işaretlere sahip elektrolitik kapasitörler için, polaritelerini belirlemek amacıyla yukarıda sızıntı direncini ölçmek için açıklanan yöntem kullanılabilir. Öncelikle kaçak direncini keyfi olarak ölçün ve değeri not edin. Ardından probları ters çevirin ve başka bir direnç değeri ölçün. Daha yüksek direnç değeri doğru bağlantıyı gösterir; yani siyah prob pozitif terminale, kırmızı prob ise negatif terminale bağlanır.
Alternatif olarak direnç modunda bir multimetre kullanılarak kapasitör hem ileri hem de geri yönde şarj edilebilir. İşaretçinin sağa doğru salınımının büyüklüğü, elektrolitik kapasitörün kapasitansını gösterir.
